Poniższe opracowanie dotyczące wymagań w zakresie uzyskania tytułów ICCF bazuje na „Przepisach ICCF„, pkt. 1.5. oraz Załącznik 2, i tam można znaleźć najbardziej aktualne zapisy. Obecny system klasyfikacyjny ICCF został istotnie zmodernizowany w 2016 roku, nad którym pracowałem przez 2 lata wspólnie z profesorem statystyki Markiem Glickmanem (USA). System został wdrożony w 2017 roku.
Począwszy od roku 2023, ICCF wprowadziło nowy system rankingowy do oceny wyników partii rozgrywanych w turniejach ICCF, stworzony przez profesora statystyki Marka Glickmana (USA), bazujący w dużej mierze na jego systemie rankingowym Glicko-2.
Nowy system zasadniczo oblicza dwie wartości dla każdego zawodnika: ranking i RD (rating deviation – odchylenie rankingu, bardziej znane w statystyce jako odchylenie standardowe), które są aktualizowane w obliczeniach rankingowych po upływie okresu oceny rankingowej (w ICCF raz na kwartał).
Decyzja o zmianie systemu rankingowego wynikała z konieczności dostosowania go do obliczania rankingów w sposób bardziej trafny. W szczególności problem ten dotyczył rozgrywek na najwyższym poziomie, gdzie częstotliwość remisów wzrosła do tego stopnia, że rankingi zawodników prawie się nie zmieniały. Procedura obliczania norm na tytuły ICCF została odpowiednio dostosowana do nowego systemu rankingowego.
Więcej szczgółów na temat nowego systemu rankingowego można znaleźć w „Przewodniku dla początkującego po nowym systemie rankingowym ICCF„.
Jak uzyskać tytuł ICCF
1. Normy na tytuły
- GM – Arcymistrz – 2600
- SIM – Starszy Mistrz Międzynarodowy – 2525
- IM – Mistrz Międzynarodowy – 2450
- CCM – Mistrz gry korespondencyjnej – 2300
- CCE – Ekspert gry korespondencyjnej – 2150
Uwaga:
- Normy na tytuły są ważne tylko w zawodach międzynarodowych ICCF przy co najmniej 8 partiach [zał.2 pkt.1.a.].
- Średni ranking przeciwników musi być równy lub wyższy od minimalnego wymaganego wyniku rankingowego do uzyskania normy pomniejszonej o 200 punktów [zał.2 pkt.2.6.].
- Zawodnik może zdobywać normy niezależnie od odchylenia swojego rankingu (RD). Aby jednak zdobyć tytuł, zawodnik musi mieć ustalony ranking (RD 120 lub mniej, czyli po rozegraniu minimum około 30 partii) [zał.2 pkt.2.8.].
2. Jak liczy się normy
Normy na tytuły uzależnione są w dużym przybliżeniu od średniego rankingu przeciwników. Poprzednio były uzależnione od kategorii turnieju (liczonego w oparciu średni ranking wszystkich zawodników), które obecnie są wykorzystywane jedynie do celów marketingowych. Szczegóły dotyczące norm na wszystkie tytuły we wszystkich turniejach są przedstawione w pkt. 1.5. oraz załączniku 2.
Normę na tytuł dla zawodnika w turnieju oblicza się ze wzoru jako sumę wyników oczekiwanych przeciwko wszystkim przeciwnikom w turnieju. Wynik ten jest zaokrąglany w górę do najbliższej połowy punktu [zał.2 pkt.2.2.b.].
Zał.2 pkt.1. określa również inne wymagania, które muszą być spełnione w zależności od ilości rozgrywanych partii (A), takie jak maksymalna liczba zawodników będących członkami tej samej federacji (B), ilości zawodników, którzy rozegrali co najmniej 12 partii (C), posiadających ustalony ranking (RD 120 lub mniej, czyli po rozegraniu minimum około 30 partii) (D), czy też minimalnego wyniku (co najmniej 35% możliwych punktów) (E). Zostały one ujęte również w tabeli.
3. Arcymistrz (GM) [pkt. 1.5.2.2.]
Spełnienie jednego z następujących wymagań:
- 1-3 miejsce w finale mistrzostw świata;
- Najlepszy wynik na pierwszej szachownicy w finale olimpiady, ale tylko pod warunkiem pozytywnego wyniku (dodatkowa punktacja w razie dzielenia miejsca)
- 2 lub więcej norm GM–minimum 24 partie;
- Uwaga: Wymagania dotyczące co najmniej 5 spośród 24 partii przeciwko zawodnikom, którzy już są arcymistrzami zostały zniesione na Kongresie w 2020, ale nie z mocą wsteczną.
4. Starszy Mistrz Międzynarodowy (SIM) [pkt. 1.5.2.3.]
- Pierwsze miejsce w finale pucharu świata ICCF
- 2 lub więcej norm SIM– minimum 24 partie
Uwaga: Zawodnicy, którzy już uzyskali normy IM przed 01.10.2000, lub którzy uzyskali normy IM w zawodach rozpoczętych przed 01.10.2000, mogą mieć zaliczoną jedną taką normę IM (maksimum 14 partii) na poczet tytułu SIM.
5. Mistrz Międzynarodowy (IM) [pkt. 1.5.2.4.]
- Zakwalifikowanie się do finału mistrzostw świata lub norma w turnieju kandydackim (¾ finału MŚ)
- Pierwsze miejsce w finale mistrzostw świata kobiet
- 2 lub więcej norm IM – minimum 24 partie
6. Mistrz (CCM) [pkt. 1.5.2.5.]
- 1-3 miejsce w finale mistrzostw świata kobiet;
- 2 lub więcej norm – minimum 24 partie
7. Ekspert (CCE) [pkt. 1.5.2.6.]
- 60% wynik w finale mistrzostw świata kobiet;
- 2 lub więcej norm – minimum 24 partie
8. Sędzia Międzynarodowy (IA) [pkt. 1.5.2.7.]
Jest to jedyna nagroda niezależna od osiągnięcia norm na tytuły!
Spełnienie ilościowych i jakościowych wymagań:
- serwer – 2 lata udanej pracy sędziego pod nadzorem mentora sędziując minimum 2000 partii;
- poczta – 4 lata udanej pracy sędziego pod nadzorem mentora sędziując minimum 1000 partii.
Na koniec, jeszcze jeden szczególny warunek: każda federacja narodowa ma prawo wystąpić do Kongresu ICCF z odpowiednio uzasadnionym wnioskiem w imieniu zawodników o nadanie każdego z wymienionych tytułów, w tym pośmiertnie. Jednak wymagane jest zatwierdzenie takich wniosków większością 2/3 głosów podczas Kongresu.
[Mariusz Wojnar, ostatnia aktualizacja 06.06.2026]